Admin

Soğuk havada ılık bir rüzgâr yanaklarımda

Aşk dökülüyor kurumuş dudaklarımda

Aşk adamı demesin kimse bana

Aşkın ta kendisiyim ben aslında



Dilencilik sokağında ağlayan gözler

Yaranabilmek için boşa söylenen sözler

Bu şehir hıçkırıkların sesiyle inler

Kanımın rengiyle yazılır asıl şiirler



Tükenen gözyaşlarımı kan yağmuru devraldı

Acıdan yanan gözlerim daha da acıdı

Gelmedi hiçbir zaman yardıma bir kurtarıcı

Bir Allah’ın kulu çıkmadı yapmam gerekeni anlatıcı



Günün birinde ise bir prenses ufukta göründü

Tacı olarak başında papatyalar örülü

Geldi yanıma ve halime üzülerek güldü

O an benliğim tek sözle tarihe gömüldü



Mutluluk dolu ahvali pek de neşeli

Ki bilinmez sebebi içi çok gizli

Vardır bunun da bir hikmeti, görülmeyişi

Yeter bize Allah’ın rahmeti yalan gerisi



Tekrar iki canın mürekkebi aktı kâğıda

İki kan kardeşi gülmekte bu hayata

İki masum çocuk dimdik ayakta

İki uzak şehirden birbirlerine haykırmakta…



Muhammed Murat TUTAR Copyright © 2009 10.05.2009 00:50